CENTRUM OBSŁUGI ZWIEDZAJĄCYCH I informacja i sprzedaż biletów | od 10.00 do 19.00 I tel.: 12 426 50 60 | e-mail: info@mhk.pl
Katarzyna Moskal
Haftowana preteksta z przedstawieniem Trójcy Świętej, apostołów i proroków z kościoła oo. Dominikanów w Krakowie
Artykuł jest monografią gotyckiej preteksty z przedstawieniem Trójcy Świętej, apostołów i proroków, przechowywanej w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie. Zamiarem autorki była próba ukazania kontekstu, który wpływał na program ikonograficzny średniowiecznej preteksty, a także ustosunkowanie się do kwestii stylu i środowiska jej wykonania.
Podjęta została próba rekonstrukcji całości haftowanej dekoracji ornatu przez dodanie kolumny z pozostałymi apostołami. Została odnotowana zamiana miejsc haftowanych fragmentów preteksty z przedstawieniem świętych Piotra i Pawła z fragmentem z przedstawieniem świętych Jakubów.
Program ikonograficzny został opisany w związku z funkcją liturgiczną paramentu. Omówiono znaczenie eucharystyczne głównego przedstawienia oraz została podjęta próba odczytania przedstawień w kontekście kanonu mszy św. Przedstawienia preteksty zostały także zinterpretowane w świetle źródeł: kazań Peregryna z Opola oraz Sentencji Piotra Lombarda, znanych w klasztorze kaznodziejskim.
Prorocy w ramionach preteksty zostali odczytani hipotetycznie jako Izajasz i Jeremiasz. W związku z próbą odtworzenia tekstu znajdującego się na banderolach proroków, poruszone zostało także zagadnienie umieszczania cytatów z Pisma Świętego oraz innych napisów na szatach liturgicznych.
Analogia stylistyczna, wskazana wcześniej przez Barbarę Miodońską - Graduał Mścisława, opata tynieckiego, pozwoliła na wysunięcie hipotezy, że autor projektu haftu pochodził ze Śląska. Wykonanie haftu zostało przypisane krakowskiemu warsztatowi hafciarskiemu. Ostatecznie preteksta została zadatowana na lata 80. XIV wieku (bliżej 1390).
Haftowana preteksta z przedstawieniem Trójcy Świętej, apostołów i proroków z kościoła oo. Dominikanów w Krakowie
Artykuł jest monografią gotyckiej preteksty z przedstawieniem Trójcy Świętej, apostołów i proroków, przechowywanej w klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie. Zamiarem autorki była próba ukazania kontekstu, który wpływał na program ikonograficzny średniowiecznej preteksty, a także ustosunkowanie się do kwestii stylu i środowiska jej wykonania.
Podjęta została próba rekonstrukcji całości haftowanej dekoracji ornatu przez dodanie kolumny z pozostałymi apostołami. Została odnotowana zamiana miejsc haftowanych fragmentów preteksty z przedstawieniem świętych Piotra i Pawła z fragmentem z przedstawieniem świętych Jakubów.
Program ikonograficzny został opisany w związku z funkcją liturgiczną paramentu. Omówiono znaczenie eucharystyczne głównego przedstawienia oraz została podjęta próba odczytania przedstawień w kontekście kanonu mszy św. Przedstawienia preteksty zostały także zinterpretowane w świetle źródeł: kazań Peregryna z Opola oraz Sentencji Piotra Lombarda, znanych w klasztorze kaznodziejskim.
Prorocy w ramionach preteksty zostali odczytani hipotetycznie jako Izajasz i Jeremiasz. W związku z próbą odtworzenia tekstu znajdującego się na banderolach proroków, poruszone zostało także zagadnienie umieszczania cytatów z Pisma Świętego oraz innych napisów na szatach liturgicznych.
Analogia stylistyczna, wskazana wcześniej przez Barbarę Miodońską - Graduał Mścisława, opata tynieckiego, pozwoliła na wysunięcie hipotezy, że autor projektu haftu pochodził ze Śląska. Wykonanie haftu zostało przypisane krakowskiemu warsztatowi hafciarskiemu. Ostatecznie preteksta została zadatowana na lata 80. XIV wieku (bliżej 1390).
