Kalendarz świąt, postów i rocznic w roku żydowskim 5770 = 2009/2010 i na początku roku żydowskiego 5771 = wrzesień – grudzień roku 2010.
|
Nazwa święta, postu, rocznicy |
Data w kalendarzu żydowskim |
Data w kalendarzu gregoriańskim |
|
Rosz Ha-Szana 5770 - Nowy Rok 5770 |
1 i 2 Tiszri |
19 i 20 IX 2009 |
|
Jom Kipur - Dzień Pojednania |
10 Tiszri |
28 IX 2009 |
|
Sukot - Namioty (Kuczki) |
15 - 22 Tiszri |
3 – 10 X 2009 |
|
Simchat Tora - Radość Tory |
23 Tiszri |
11 X 2009 |
|
Chanuka - Poświęcenie Świątyni (165 r. p.n.e.) |
25 Kislew - 2 Tewet |
12 – 19 XII 2009 |
|
Post: początek niewoli babilońskiej (587 r. p.n.e.) |
10 Tewet |
27 XII 2009 |
|
Tu bi-Szwat - 15 Szwat: Nowy Rok Drzew |
15 Szwat |
30 I 2010 |
|
Taanit Ester - Post Estery |
13 Adar |
27 II 2010 |
|
Purim - Losy |
14 Adar |
28 II 2010 |
|
Szuszan Purim - Purim Suzański |
15 Adar |
1 III 2010 |
|
Erew Pesach - Wigilia Pesach |
14 Nisan |
29 III 2010 |
|
Seder |
15 i 16 Nisan |
30 i 31 III 2010 |
|
Siódmy i ósmy dzień Pesach |
21 i 22 Nisan |
5 i 6 IV 2010 |
|
Jom Ha-Acmaut - Dzień Niepodległości Izraela (14 V 1948 r.) |
5 Ijar |
19 IV 2010 |
|
Lag ba-Omer - 33 dzień okresu pomiędzy Pesach i Szawuot. Rocznica śmierci rabina Mojżesza Isserlesa - Remu (1572 r.) |
18 Ijar |
2 V 2010 |
|
Szawuot - Tygodnie |
6 i 7 Siwan |
19 i 20 V 2010 |
|
Post: Sziwa we-asara be-Tammuz - 17 Tammuz |
17 Tammuz |
29 VI 2010 |
|
Post: Tisza be-Aw - 9 Aw: zburzenie Świątyni |
9 Aw |
20 VII 2010 |
|
Rosz Ha-Szana 5771 - Nowy Rok 5771 |
1 i 2 Tiszri |
9 i 10 IX 2010 |
|
Jom Kipur - Dzień Pojednania |
10 Tiszri |
18 IX 2010 |
|
Sukot - Namioty (Kuczki) |
15 - 22 Tiszri |
23 – 30 IX 2010 |
|
Simchat Tora - Radość Tory |
23 Tiszri |
1 X 2010 |
|
Chanuka - Poświęcenie Świątyni (165 r. p.n.e.) |
25 Kislew - 2 Tewet |
2 – 9 XII 2010 |
Kalendarz żydowski jest kalendarzem księżycowo-słonecznym. Oznacza to, że miesiące są obliczane zgodnie z cyklem księżycowym, a lata zgodnie z cyklem słonecznym. Rok księżycowy (354 dni) jest krótszy od roku słonecznego (365 dni) o około 11 dni. To powoduje konieczność dopasowania obu cykli do siebie, bo chociaż żydowskie święta mają stałe daty miesięczne, to jednak muszą również przypadać w określonych porach roku. W przeciwnym wypadku „wędrowałyby” one przez pory roku i np. wiosenne święto Pesach wypadłoby po pewnym czasie zimą. Aby tego uniknąć, w kalendarzu pojawia się 7 razy na każde 19 lat (stanowiących mały, lunarny cykl miesięczny) dodatkowy miesiąc, zwany Adar Szeni (Drugi Adar). W ciągu 19 lat cykl słoneczny przewyższa cykl księżycowy o około 209 dni, czyli w przybliżeniu 7 miesięcy. W okresie istnienia Świątyni w Jerozolimie ten ekstra miesiąc dodawano w indywidualnych latach stosownie do warunków rolniczych, jednakże później ustalono, że będzie on przypadał regularnie na 3, 6, 8, 11, 14, 17 i 19 rok owego dziewiętnastoletniego cyklu.
Rok regularny ma 12 miesięcy, a przestępny 13. Chociaż rok religijny zaczyna się od miesiąca Tiszri, to rok świecki zaczyna się od miesiąca Nisan, a po nim następują kolejno: Ijar, Siwan, Tammuz, Aw, Elul, Tiszri, Cheszwan, Kislew, Tewet, Szwat i Adar.
Miesiące liczą po 30 lub po 29 dni. Nisan, Siwan, Aw, Tiszri, Szwat i (w roku przestępnym) Adar I, mają zawsze po 30 dni. Ijar, Tammuz, Elul, Tewet i (w roku przestępnym) Adar II, mają zawsze po 29 dni. Dwa pozostałe miesiące, Cheszwan i Kislew, mają zmienną ilość dni. Jest to potrzebne głównie ze względów religijnych. Chodzi o to, aby zachować wpływ na początek Nowego Roku, wypadający 1 Tiszri, tak, aby następujące po nim (10 Tiszri) święto Jom Kipur (Dzień Pojednania) nie wypadło w piątek ani w niedzielę.
Pierwotnie początek miesiąca ustalał Bet Din w Jerozolimie na podstawie oświadczenia co najmniej dwóch obserwatorów o ukazaniu się nowiu. Jeśli do trzydziestego dnia nie pojawił się żaden świadek, wtedy następny dzień stawał się pierwszym nowego miesiąca i obchodzony był jako święto nowiu – Rosz Chodesz. Aby powiadomić o tym wszystkich mieszkańców najdalszych okolic kraju, na wzgórzach rozpalano sygnalizacyjne ogniska. Żydzi mieszkający zbyt daleko, żeby dowiedzieć się tą drogą o początku nowego miesiąca i w związku z tym nie mający pewności co do dokładnej daty, zwykle obchodzili każde święto przez dwa kolejne dni. Zwyczaj ten utrzymał się w diasporze do dzisiaj, mimo że obecnie stosuje się precyzyjne, astronomiczne metody obliczania kalendarza.
Dzień trwa od zmierzchu do zmierzchu, co ma swoje źródło w opisie świata w Księdze Rodzaju: „ I tak nastał wieczór, i nastał poranek, dzień pierwszy.” Tydzień ma dni siedem, ale tylko siódmy dzień, Szabat, ma własną nazwę, pozostałe zaś są określane liczebnikami porządkowymi: „pierwszy dzień”, „drugi dzień” itd.
