CENTRUM OBSŁUGI ZWIEDZAJĄCYCH I informacja i sprzedaż biletów | od 10.00 do 19.00 I tel.: 12 426 50 60 | e-mail: info@mhk.pl
Zajęcia dla uczniów liceów.
Wykłady z prezentacjami:
1. Stanisław Wyspiański – artysta teatru
Zachowane obrazy z cyklu widokówek zaprojektowanych do Wesela, Dziadów, kostiumy do Bolesława Śmiałego, rysunki i projekty inscenizacji Stanisława Wyspiańskiego posłużą za skrót obszernej twórczości artysty.
2. Teatr krakowski w okresie Młodej Polski
Historia teatru krakowskiego w okresie Młodej Polski przypada na dyrekcje Tadeusza Pawlikowskiego (1893–1899), Józefa Kotarbińskiego (1899–1905), Ludwika Solskiego (1905–1913) i znów Tadeusza Pawlikowskiego (1913–1915). To czas rozwoju młodej dramaturgii i współpracy z młodym pokoleniem twórców. Jakie sztuki były grane i kto o tym decydował?
3. Zielony Balonik – legenda krakowskiego kabaretu
Zielony Balonik to pierwszy polski kabaret literacki, założony w Krakowie w 1905 roku przez pisarzy i plastyków w cukierni Apolinarego Michalika, zwanej Jamą Michalika. Artystycznie wykonane zaproszenia, karykatury artystów, lalki, Teka Melpomeny – zachowane w zbiorach Muzeum są świadectwem stylu kabaretu, z którego inspiracje czerpały kolejne pokolenia twórców kabaretowych w Polsce.
4. Helena Modrzejewska – gwiazda dwóch kontynentów
Wielka gwiazda teatru dziewiętnastowiecznego – miała wpływ na rozwój sztuki aktorskiej w Europie i Ameryce. Życie spędziła w podróży, grała na scenach polskich, angielskich, niemieckich i amerykańskich. Chciała doprowadzić do tłumaczenia w Polsce dramatów Williama Szekspira z oryginału. Zostaną zaprezentowane liczne fotografie ze spektakli, w których artystka uczestniczyła przez kilkadziesiąt lat twórczej pracy.
5. Życie teatralne w okupowanym Krakowie
Czas wojny w okupowanym Krakowie podzielił środowisko artystyczne na oficjalne, akceptowane przez okupanta, i ukryte. Teatr im. Juliusza Słowackiego został zajęty przez władzę niemieckie i służył politycznym spotkaniom. W prywatnych mieszkaniach, na ukrytych scenach odbywały się działania artystyczne znaczących, wtedy jeszcze bardzo młodych twórców, między innymi Tadeusza Kantora i Mieczysława Kotlarczyka.
6. Józef Szajna – projekty i inscenizacje
Józef Szajna jako scenograf współpracował z Jerzym Krasowskim i Krystyną Skuszanką, Teatr Ludowy w Nowej Hucie zyskał status awangardowego między innymi dzięki jego nowoczesnym scenografiom. Po objęciu dyrekcji w Teatrze Ludowym w 1963 roku od razu wystawił spektakl, który poruszył środowisko: Rewizora Nikołaja Gogola.
7. Aktorstwo i aktoromania w teatrze krakowskim XIX wieku
Co oznaczało bycie aktorem w dziewiętnastowiecznym teatrze, jakie były modne gatunki i kto kształtował charakter sceny? Antonina Hoffman, Helena Modrzejewska, Feliks Benda, Wincenty Rapacki – wielcy aktorzy XIX wieku. Czym była aktoromania? Czy można dostrzec podobieństwo dziewiętnastowiecznego aktorstwa do współczesnego?
Wykłady z prezentacjami:
1. Stanisław Wyspiański – artysta teatru
Zachowane obrazy z cyklu widokówek zaprojektowanych do Wesela, Dziadów, kostiumy do Bolesława Śmiałego, rysunki i projekty inscenizacji Stanisława Wyspiańskiego posłużą za skrót obszernej twórczości artysty.
2. Teatr krakowski w okresie Młodej Polski
Historia teatru krakowskiego w okresie Młodej Polski przypada na dyrekcje Tadeusza Pawlikowskiego (1893–1899), Józefa Kotarbińskiego (1899–1905), Ludwika Solskiego (1905–1913) i znów Tadeusza Pawlikowskiego (1913–1915). To czas rozwoju młodej dramaturgii i współpracy z młodym pokoleniem twórców. Jakie sztuki były grane i kto o tym decydował?
3. Zielony Balonik – legenda krakowskiego kabaretu
Zielony Balonik to pierwszy polski kabaret literacki, założony w Krakowie w 1905 roku przez pisarzy i plastyków w cukierni Apolinarego Michalika, zwanej Jamą Michalika. Artystycznie wykonane zaproszenia, karykatury artystów, lalki, Teka Melpomeny – zachowane w zbiorach Muzeum są świadectwem stylu kabaretu, z którego inspiracje czerpały kolejne pokolenia twórców kabaretowych w Polsce.
4. Helena Modrzejewska – gwiazda dwóch kontynentów
Wielka gwiazda teatru dziewiętnastowiecznego – miała wpływ na rozwój sztuki aktorskiej w Europie i Ameryce. Życie spędziła w podróży, grała na scenach polskich, angielskich, niemieckich i amerykańskich. Chciała doprowadzić do tłumaczenia w Polsce dramatów Williama Szekspira z oryginału. Zostaną zaprezentowane liczne fotografie ze spektakli, w których artystka uczestniczyła przez kilkadziesiąt lat twórczej pracy.
5. Życie teatralne w okupowanym Krakowie
Czas wojny w okupowanym Krakowie podzielił środowisko artystyczne na oficjalne, akceptowane przez okupanta, i ukryte. Teatr im. Juliusza Słowackiego został zajęty przez władzę niemieckie i służył politycznym spotkaniom. W prywatnych mieszkaniach, na ukrytych scenach odbywały się działania artystyczne znaczących, wtedy jeszcze bardzo młodych twórców, między innymi Tadeusza Kantora i Mieczysława Kotlarczyka.
6. Józef Szajna – projekty i inscenizacje
Józef Szajna jako scenograf współpracował z Jerzym Krasowskim i Krystyną Skuszanką, Teatr Ludowy w Nowej Hucie zyskał status awangardowego między innymi dzięki jego nowoczesnym scenografiom. Po objęciu dyrekcji w Teatrze Ludowym w 1963 roku od razu wystawił spektakl, który poruszył środowisko: Rewizora Nikołaja Gogola.
7. Aktorstwo i aktoromania w teatrze krakowskim XIX wieku
Co oznaczało bycie aktorem w dziewiętnastowiecznym teatrze, jakie były modne gatunki i kto kształtował charakter sceny? Antonina Hoffman, Helena Modrzejewska, Feliks Benda, Wincenty Rapacki – wielcy aktorzy XIX wieku. Czym była aktoromania? Czy można dostrzec podobieństwo dziewiętnastowiecznego aktorstwa do współczesnego?
