Temat zagłady Żydów krakowskich, roli farmaceuty krakowskiego Tadeusza Pankiewicza, znaczenia Apteki "Pod Orłem" w tragicznym okresie II wojny światowej, składają się na wystawę "Apteka w getcie krakowskim".
Po zarządzeniu o utworzeniu getta na krakowskim Podgórzu, Polacy zostali zmuszeni do opuszczenia tej dzielnicy. Tadeusz Pankiewicz, nie opuścił swojej apteki i nie przyjął oferowanej w zamian apteki żydowskiego właściciela w mieście, poza murami getta.
Apteka była nie tylko miejscem pomocy medycznej. Dla mieszkańców getta odgrywała istotną rolę jako miejsce spotkań i wymiany informacji. Była punktem kontaktowym ze światem zewnętrznym, oazą normalności w nieludzkich warunkach, kryjówką dla uciekających. Stała się miejscem spotkań żydowskich intelektualistów, naukowców i artystów przebywających w getcie.
W ekspozycji zaakcentowano historyczność miejsca, które znalazło się w samym centrum krakowskiego getta. Jest zaaranżowany fragment starej apteki, tam, gdzie się rzeczywiście znajdowała. Ekspozycja obejmuje czas zagłady; zbudowana z fotografii, dokumentów, planów i eksponatów muzealnych. Dopełnieniem są krótkie filmy archiwalne na temat życia społeczności żydowskiej w międzywojennym Krakowie, w getcie i obozie koncentracyjnym w Płaszowie.
Jeden z filmów zatytułowany "Życie Żydów w Krakowie" nakręcono przed wybuchem wojny, drugi "Przesiedlenie do getta krakowskiego" nakręcony został na potrzeby niemieckiej propagandy.
Dostępny jest również dział multimedialny w języku angielskim i polskim: archiwa zawierające zarówno zdjęcia jak i dokumenty z okresu wojny, historię apteki, biografię Tadeusz Pankiewicza i elektroniczną księgę gości.
Ponadto polecamy biograficzny film Bernarda Offena Trylogia ocalonego z krakowskiego getta i pięciu hitllerowskich obozów.
Bezpłatne pokazy filmu w "Aptece pod orłem" w soboty i niedziele, godz. 11.00. Pokazy w innych terminach - do uzgodnienia.
Bernard Offen pisze:
Praca nad sobą (37 min.) rozpoczyna się od mojego powrotu do Krakowa latem 1981 r. Film rekonstruuje moją osobistą historię Holokaustu przy pomocy rodzinnych fotografii i zdjęć gett, deportacji i masowych egzekucji. Sztuka żydowskich i polskich ocaleńców oraz archiwalne fotografie pokazują obozy, w których przyszło mi być, wśród nich także Auschwitz-Birkenau.
Moje rodzinne miasto i obóz koncentracyjny (23 min.). Film dokumentuje zwiedzanie terenów krakowskiego getta i obozu Płaszów, które prowadziłem w 1997 r. Tysiącom ludzi z całego świata, a wśród nich setkom polskich studentów, pokazywałem miejsca, w których żyła moja rodzina, a także dwa z pięciu obozów, w których byłem więziony. Holokaust, tak bardzo niemożliwy do pojęcia, wydaje się ludziom o wiele mniej abstrakcyjny, kiedy mogą wysłuchać człowieka, który dzieli się z nimi osobistymi przeżyciami.
Mój tatuaż z Auschwitz (99 min.) szczegółowo pokazuje długi, zakończony ostatecznym sukcesem, proces zabliźniania psychicznych ran. Przekonuje także o wspólnym obowiązku ludzi wszystkich generacji, stawania w obliczu prawdy i odpowiedzialności za uczynienie świata miejscem, w którym podobnie przerażające okropności już nigdy nie zostaną popełnione.
